ΠΟΙΟΙ μας Κυβερνάνε;
Ακόμα και μαθητής του δημοτικού αντιλαμβάνεται ότι όσο μεγαλώνει η ανεργία, όσο μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο αυξάνεται το ΦΠΑ και οι φόροι, τόσο μεγαλώνει η ύφεση και κατά συνέπεια τόσο μειώνονται τα έσοδα του κράτους οπότε έχουμε νέα μέτρα και ακόμη μεγαλύτερη ύφεση και φυσικά νέα οργή….Είναι τόσο δύσκολο να γίνει αντιληπτός αυτός ο φαύλος κύκλος; Αναρωτιέται λοιπόν κάθε λογικός και καλόπιστος πολίτης τι τελικά επιζητεί η λεγόμενη τρόϊκα με τα κάθε τρις και λίγο μέτρα που επιβάλλει. Θέλει πράγματι να σώσει την οικονομία της Ελλάδας ή επιζητεί κάτι άλλο; Η πολιτική ηγεσία της χώρας τι συμπεραίνει από αυτή την επιμονή; Κι όταν ακολουθεί κατά γράμμα όλες τις επιλογές και τις διαταγές της με άλλοθι το ευρώ ποιόν ακριβώς εξυπηρετεί; Το μισθό του έλληνα πολίτη που δεν φτάνει ούτε για επιβίωση; Τον άνεργο πατέρα; Την αξιοπρέπεια του έθνους που έχει καταρρακωθεί; Την οικονομική ανάπτυξη; Και το σημαντικό αυτή η πολιτική, η αδιέξοδη, ως που μπορεί να φτάσει;
Πέρασαν δύο χρόνια από τότε που μας έβαλαν στα Μνημόνια και τις Συμβάσεις με σύνθημα «υπάρχουν λεφτά». Η διαχείριση αυτών των δύο χρόνων στοιχίζει ήδη στον ελληνικό λαό 25 περίπου χρόνια όχι λιτότητας αλλά βαθιάς φτώχιας και απελπισίας. Αποτυχία 100%. Αυτό σημαίνει ανικανότητα και αδυναμία της τωρινής πολιτικής ηγεσίας και γενικότερα των πολιτών να διαχειριστούν με δύναμη, αποφασιστικότητα, αξιοπρέπεια το πρόβλημα της χώρας. Όλες δε οι Δανειακές Συμβάσεις που εφαρμόστηκαν είναι αντισυνταγματικές και παράνομες. Το λένε επιστήμονες, ιστορικά και σεβαστά στελέχη όλων των κομμάτων. Παρ’ όλα αυτά και παρά την γενική κατακραυγή επιμένουν τουλάχιστον τα δύο «μεγαλύτερα» κόμματα να θέλουν με την ίδια πάντα πολιτική (υποτελή κατά την άποψή μου) να… σώσουν την Ελλάδα! Αυτό δεν είναι δυνατόν. Επιμένει πέρα από κάθε λογική και ηθική να διαχειρίζονται την κρίση με την ίδια πολιτική και να οδηγούν τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση και την χώρα στη διάλυση.
Γιατί; Γιατί αυτή η επιμονή; Ποιος είναι ο στόχος τους;
Αν πάρετε την πορεία αυτών των δύο χρόνων, αν ιχνηλατήσετε τα πολιτικά βήματα που έγιναν, αν δείτε τις συμπεριφορές των πολιτικών και των κομμάτων και το αποτέλεσμα που το ζούμε όλοι, πιστεύω ότι θα καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι όλες οι ως τώρα πραγματικά αιματηρές θυσίες των πολιτών πήγαν … στράφι!
Άρα μου δίνεται το δικαίωμα να πω ότι η σημερινή πολιτική ηγεσία παίζει ένα «άλλο» παιχνίδι, δικό της προσωπικό, ή όχι, δεν ξέρω, όχι πάντως υπέρ της χώρας. Αυτό φάνηκε και με τα ευτράπελα του δημοψηφίσματος που καταξευτίλισαν την χώρα στο εξωτερικό.
Το χρέος της Ελλάδας δεν είναι άλυτο πρόβλημα. Και μόνο η καταβολή του χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα – εφόσον απαιτηθεί - το λύνει. Σε προηγούμενο φύλλο σας έγραψα ακριβώς για τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Συνδυάστε με τα παραπάνω και το ότι με την τελευταία σύμβαση μας επιβάλλεται…. Επιτροπεία, επισημοποιείται η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, μεγάλη μείωση των συντάξεων, επιβολή νέων φόρων και πώληση της δημόσιας υποτιμημένης περιουσίας και βγάλτε συμπεράσματα για το είδος των πολιτικών που μας κυβερνάει. Σ.Κ.
